بخشی ازمطالبات به حق زنان از ایران آزاد

اگر میخواهیم چیزی را تغییر دهیم باید تغییر را از خودمان شروع کنیم.
بخشی ازمطالبات به حق زنان از ایران آزاد

یکی از مهمترین اقدامات بعد از رهایی ایران بازگرداندن حقوق واقعی بانوان به ایشان میباشد.

بدین خاطر در دو بخش به این موضوع میپردازیم:

ایران باستان

بانوان تاقبل از ورود اسلام به ایران از جایگاهی متناسب با شان و منزلت خود برخوردار بودند که در دوران تاریخی آن زمان معادل جوامع پیشرفته و روشن فکر کنونی بود. با ورود اسلام به ایران به مرور زمان جایگاه و ارزش واقعی بانوان در جامعه نادیده گرفته شد و تنها در برهه ای از زمان در حکومت پهلوی تلاش واقعی برای رساندن بانوان به حقوقشان در جامعه صورت پذیرفت که متاسفانه با انقلای سال 57 نه تنها روند برابری متوقف که سیل نزولی وحشتناکی در جامعه ایجاد شد و حتی ساده ترین مسئله که ورود به ورزشگاه ها برای دین رقابت های ورزشی نیز سلب گردید، موردی که در جامعه 60 سال پیش امری عادی بود.

ایرانیان همچون اعراب زن را ننگ نمی دانستند بلکه او را موجودی مقدس و پاک که لازمه حیات است دانسته و مقام او را ارج نهاده اند.

از نشانه های عظمت و بزرگی کوروش تدوین اولین منشور حقوق بشراست که هم اکنون در موزه بریتانیا نگهداری می شود این منشور مدرکی است برای اثبات عدالت جنسیتی ، به گونه ای که کوروش توجه خاصی به مقام و شخصیت زن داشته است.

در زمان کوروش زن حامله حق کار کردن نداشته و به دستور وی برای زنان حامله جیره و حقوق ماهیانه تا هنگام تولد نوزاد در نظر گرفته شده بود.

زنان در طول تاریخ ایران دارای جایگاه و ارزش بوده اند تا آنجا که در کتاب مقدس زرتشتیان (اوستا) هیچ مردی از لحاظ اخلاقی و مذهبی بر زنان ارجحیت ندارد و شعار اصلی زرتشتیان یعنی گفتار نیک، کردار نیک و پندار نیک برای مردان و زنان توصیه شده است . خصایل زن خوب ، پارسا و با عفت شعار اصلی زرتشتیان بوده است.

زن در ایران قبل از اسلام نیز در دوره ساسانی جایگاه بسیار بالایی داشته و به عنوان یکی از اعضاء مهم جامعه در مسایل مختلف شرکت می کرده است به گونه ای که گاه تصمیم گیریهای نهایی را انجام داده است .تا جایی که چند تن از پادشاهان ایرانی زن بودند که از جمله آنان “آذر میدخت"دختر خسرو پرویز را می توان نام برد.

بررسی جایگاه زن در ایران باستان و در دورهء هخامنشی که به نوعی دورهء آغاز شکل‌گیری سرزمین آریایی‌هاست، نشان‌دهندهء سطح والای فکری مردمان آن روزگار است. زن در ایران باستان به معنای واقعی در هر مکان و زمان به طور برابر در فعالیت‌های اجتماعی شریک مرد بوده و حتی در جهت قوانین دینی می‌توانست به درجه‌ای در مقام بالای مذهبی که لازمهء آن، فراگیری علوم دینی تا بالاترین مرحلهء آن بود، برسد.

زنان ایران باستان می توانستند در سرودن یسنا و برگزاری مراسم دینی حتی با مردان شرکت کنند یا خود به انجام اینگونه کارها بپرداند .می توانستند در اوقات معینی به پاسداری آتش مقدس بپردازند.

زنان در ایران باستان دارای آنچنان ارزش و شخصیتی بودند كه حتی در میان ادیان جایی باز كرده بودند و بزرگ و ستودنی قلمداد می شدند ، چنانچه در آیین زرتشت یك روز از سال به نام روز زن نامگذاری شده است.

مردم ایران روز پنجم اسپندارمد "اسفند " را جشن می گرفتند و به آن عید زن می گفتند ، در این روز مرسوم بود كه مردان باید برای زنانشان هدیه هایی ارزنده تهیه کرده و به آنان تقدیم کنند كه این مراسم در ایران باستان "مزدگیران" نام داشت و تقدیر و تشكری از زحمات زن محسوب می شد.

رفتار مردان نسبت به زنان در ایران باستان همیشه با نزاکت بود . زن چه در زندگی خصوصی و چه در زندگی اجتماعی از آزادی کامل برخوردار بود

در ایران باستان زنان همچون مردان می توانستند فنون نظامی را یاد بگیرند و حتی فرماندهی سپاهیان را بر عهده بگیرند.بانو آرتمیس که فرمانده سپاهیان ایران در برابر یونانیان بود ,گردآفرید که مرزدار ایران بود و در برابر سهراب صف آرایی کرد .

زیبایی تمدن ایران و فرهنگ انسانی اش در اینجا بیشتر آشکار می شود که زن ایرانی دارای شخصیت حقوقی و برابر با مردان بوده و می توانسته به شغل وکالت دادگستری بپردازد و حتی بر مسند قضاوت بنیشیند .

پیشینه تاریخی در جهان

در طول تاریخ زنان همیشه بعنوان جنس دوم دیده شده اند.

شکار، جنگ و دفاع از خود، از مهمترین مشغله‌های زندگی انسان اولیه بوده است. این موارد همگی نیازمند قوای جسمانی است که به طور طبیعی در جنس نر بیشتر از جنس ماده وجود داشته است. لذا از همان ابتدا، مردان بر زنان برتری یافتند و از زنان تنها جهت بقای نسل استفاده میشده است. در هزاره‌های بعدی اگرچه معدود زنانی موفق به حضور در رده‌های بالاتر اجتماع همچون دربار شاهان یا سپاه میشدند اما از آنجایی که جنگها همچنان بخش مهمی از زندگی بشر را تا مدتی پیش تشکیل داده و مردان اکثریت قاطع جنگجویان را تشکیل میداده‌اند، لذا نقش برتر مردان در اجتماع همچنان حفظ شد.

نقش ادیان

جایگزین شدن تفکر و اندیشه و در نتیجه تولید به جای جنگ و شکار، به طور طبیعی موجبات افزایش حضور زنان در اجتماع را فراهم آورد. با این وجود پیدایش ادیان، حضور زنان در جوامع را محدود کرد و ستمهای زیادی بواسطه تفکرات دینی بر زنان رفت. اگر نگاهی دقیق به ادیان صورت بگیرد دریافته میشود که اکثر ادیان به زنان به چشم شهروندان درجه دوم نگاه کرده و میکنند. دلیل اصلی این موضوع این است که ادیان توسط مردان ایجاد شده‌اند. تقریبا تمامی پیامبران مرد هست. حتی خود خدا هم مرد است! لذا جای تعجب نیست که پیدایش ادیان و تفکر دینی منجر به استثمار هرچه بیشتر زنان گردید و نقشی غیر قابل انکار در فرو کاستن حقوق زن در جامعه و جایگاه اجتماعی او ایفا کرد.

اسلام و یهودیت نمونه‌های بارز ادیان زن ستیز میباشند. نصف بودن شهادت (در دادگاه)، حق دیه و یا ارث زنان در مقایسه با مردان در اسلام یکی از بارزترین این موارد است. در قرآن به صراحت مجوز برده داری، اسارت و تصاحب زنان شوهردار به عنوان غنیمت ج